.

Friday, March 10, 2006

தமிழ் கிறித்தவர்களும் ஜாதி அமைப்பும் -II

நான் எழுதியிருந்த தமிழ் கிறித்தவர்களும் ஜாதி அமைப்பும் பதிவுக்கு அடைக்கல ராசா என்பவர் எழுதியீருக்கும் பின்னூட்டங்கள். தனிப் பதிவுக்குத் தகுதியானது என்பதால் இதோ...

சாதி

சாதியின் கொடுமையை, தீண்டாமையின் கோரப்பிடியை உணர்ந்து வாழ்ந்தவன் நான். கடந்த ஐந்து ஆண்டுகால குருத்துவ பணிவாழ்வில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடையே வாழ்ந்து அனுபவித்த சாதியை, ஈழத்தமிழர்களிடேயும் கண்டபோது மனம் வெறுத்துப் போனேன். ஆனால் சற்று ஆறுதலான விடயம் தீண்டாமை என்னும் கொடிய அரக்கனை இந்தியாவில் மட்டுமே காணலாம். இருப்பினும் சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளும் வேறுபாடுகளும் இங்கும் காணக்கூடியதாக உள்ளது.

சில ஊர்களின் பெயர்களில் சாதி அடையாளம் காணப்படுவது சாதியத்தின் தொன்மையைக் குறிக்கும் என்று நினைக்கிறேன். உடையார்கட்டு, முதலியார்குளம், பறையனாலங்குளம் போன்ற ஊர்கள் தமிழீழத்தில் உண்டு. பெரும்பாலும் இரண்டு சாதிகள் இங்குள்ளன. ஒன்று பெருமளவில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் வேளாளர் சாதி. இந்துக்களிலும், கிறிஸ்தவர்களிலும் இவ்வகை சாதியினர் பெரும்பான்மையில் உள்ளனர். மற்றொன்று பரதவர். இந்தியாவிலிருந்து மீன் பிடி தொழிலுக்காக இலங்கையில் குடியேறியவர்களாக கருதப்படுபவர்கள். மன்னார் மாவட்டத்தில் பேசாலை, தாழ்வுபாடு, வங்காலை, அரிப்பு, முள்ளிக்குளம் போன்ற கடலோர கிராமங்களில் பரதவர்கள் அதிகமாக வாழ்வதைக் காணலாம்.

இவர்களுடைய வாழ்க்கைமுறை, உணவு, சமய வாழ்வு அனைத்துமே தமிழ்நாட்டில் பரதவர்கள் அதிகம் வாழும் தூத்துக்குடி, நாகர்கோவில் போன்ற இடங்களில் காணக்கூடியதாக உள்ளது. மன்னார் மாவட்டத்திலுள்ள மடு தேவாலயத்தின் மேல் கூரையை தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த திரு. குருஸ் மோத்தா என்னும் பரதவருடைய குழந்தைகள் நிதியுதவி செய்து அமைத்துக் கொடுத்துள்ளனர். தொழில் சார்ந்த வாணிபம், வர்த்தகம் மட்டுமல்லாமல் பெண் கொடுத்து பெண் எடுக்கும் குடும்ப உறவும் இந்திய தமிழர்களுக்கும், ஈழத்தமிழர்களுக்கும் இருந்திருக்கிறது.

இங்கும் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர் சிறுபான்மையினராக வாழ்கின்றனர். தாழ்த்தப்பட்ட சாதியில் பலரும் பொருளாதார முன்னேற்றம் கண்டு கல்வியில் மேன்மையடைந்து சாதிய ஒடுக்குமுறையிலிருந்து வெளியேறிவிட்டனர். சிலர் இன்னும் தங்களது குலத் தொழிலை செய்து சாதியின் பிடிக்குள் சிக்கி தவிக்கின்றனர்.

“பிறப்பினால் ஒரு மனிதரை ஒரு சாதிக்குள் தள்ளிவிடும் சமூதாய அமைப்பானது காட்டுமிராண்டி தனமானது, ஒடுக்குமுறை நிறைந்தது. யாழ்ப்பாண சமூகத்தின் பொருளாதார சமூகவாழ்வில் இது பின்னிப் பிணைத்ததாயினும், சாதி அமைப்பானது மனித உழைப்புக்குக் கண்ணியமும், மரியாதையும் வழங்கும் நவீன சிந்தனைக்கு முரணானது....கடுமையாக உழைத்து, தன்னைத்தானே காப்பாற்றிக்கொள்ளத்தக்கதும், வளம் மிக்கதும், சமூக உற்பத்தி திறன் கொண்டதுமான ஒரு சமூகத்தை தாழ்ந்தது என்று கூறுவதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது” என்று வெள்ளைக்காரத் தமிழ்ப்பெண் அடேல் பாலசிங்கம் சுதந்திர வேட்கை நூலில் வினவுகிறார்.

தமிழ்நாட்டைப் போன்று சாதியமைப்பு ஈழத்தில் இறுக்கமாக இல்லாது போனதற்கான காரணங்கள் பல இருக்கலாம். அவற்றில் பிரதானமாக நான் கருதும் விடயம் போர். போரினால் ஏற்பட்ட இடப்பெயர்வுகளால் எல்லா மக்களும்; எல்லா இடங்களிலும் கூடிவாழ வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டுள்ளது. உதாரணமாக மடுமாதா தேவாலயத்தைச் சுற்றியிருந்த அகதிகள் முகாமில் பல இடங்களிலுமிருந்து வந்த பலதரப்பட்ட மக்கள் ஒன்றுகூடி வாழ்ந்துள்ளார்கள். கற்றவன், கல்லாதவன், உயர்சாதி, தாழ்ந்த சாதி, பணக்காரன், ஏழை என்ற வித்தியாசம் இல்லாமல், ஊர், நகரம், கிராமம் என்று இல்லாமல் எல்லோரும் ஓரிடத்தில் தங்க நேரிட்டுள்ளது. அதுபோலவே புலம்பெயர்ந்து வெளிநாடுகளில் வசிப்பவர்கள் மத்தியிலும் பெரிதாக இந்த வித்தியாசங்களை காணமுடியாமல் போயிற்று. போரினால் ஏற்பட்ட ஒரு மிகப்பெரிய நன்மை இதுவென நான் நம்புகிறேன். தமிழர்கள் என்று அனைவரும் ஒன்றுகூடி வந்தமையினால் தங்களிடையே சாதிய உணர்வை மறந்துவிட்டனர்.

இரண்டாவது விடயம், இங்கு காதல் திருமணங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. இளைஞர்கள், இளம்பெண்கள் ஒருவரையொருவர் அறிந்து, திருமணம் செய்து கொள்வதால் ஓரளவு சாதியின் இறுக்கம் இங்கு தகர்ந்துள்ளதாக எண்ணுகிறேன். 1994ம் ஆண்டு மே மாதம் தமிழ் நாட்டில் திருப்பத்தூரில் நாங்கள் நடத்திய இளையோர் மாநாட்டில் உரையாற்றிய திரு.தியாகு அவர்கள் இதே கருத்தை முன்வைத்தார்கள் என்பதை இப்போது நினைவுகூருகிறேன்.

மூன்றாவதாக கல்வியும் சாதியின் இறுக்கத்தை பெருமளவில் தகர்த்துள்ளது. கல்வி கற்று நல்ல வேலைவாய்ப்பினை பெற்று பொருளாதார ரீதியில் மேன்மையடைந்த மக்கள், சாதியின் கொடுமையை உணர்ந்து அதை விலக்கியுள்ளனர். பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு என்பதை பகுத்தறிவுள்ள எந்த மனிதனும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான். மனிதர்களாக பிறந்த அனைவரும் சமம் என்ற கொள்கையே அனைவருக்கும் பொதுவானது.

இருப்பினும் சாதிரீதியாக ஈழத்தமிழர்களிடையேயும் சில பிரச்சனைகள் எழுந்துள்ளன. இராணுவத்தால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட அருட்பணி. மேரி பஸ்ரியன் அவர்களின் வாழ்க்கையை தீபங்கள் எரிகின்றன என்ற நூலாக கொணர்ந்த திரு. நாவண்ணன் அவர்கள், அப்புத்தகத்தில் சாதி பிரச்சனையைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

“(யாழ்ப்பாணம்) இளவாலை புனித அன்னம்மாள் கோவிற் பங்கைச் சேர்ந்தவர் (அருட்பணி. மேரி பஸ்ரியன்) என்கிறபோது சமூகப் பிரச்சனை காரணமாகத் தொடர்ந்து ஏழு ஆண்டுகள் (1971 – 1977) இன்னுமொரு சமூகத்துக்கு ஆலயத்தில் சமத்துவம் அளிக்க மாட்டோம் என்ற பிடிவாதத்தில் ஆலயக் கதவுகளைப் ப+ட்டிவைத்துச் சாதனை புரிந்தவர்களின் உயர்வகுப்பைச் சார்ந்தவர்”. இந்நிகழ்வு அருட்பணி. பஸ்ரியன் அவர்களை வெகுவாக பாதித்த ஒரு விடயம் என்பதனையும் திரு. நாவண்ணன் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இந்நிகழ்வைப் பற்றி அறிந்தபோது நான் தமிழ்நாட்டில் பணிசெய்த திண்டுக்கல் பெரிய கோயிலும் ஏறக்குறைய ஆறு மாதங்கள் (1995ம் ஆண்டு) சாதி பிரச்சனையால் மூடப்பட்டு கிடந்ததை நினைவு கூருகிறேன். தமிழ்நாட்டில் வேறு பல மாவட்டங்களிலும் இத்தகைய நிகழ்வுகள் நடந்துள்ளன என்பது வேதனைக்குரியது.

மேலும் நான் யாழ்ப்பாணத்தில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்ட போது பருத்தித்துறையில் அருகருகே இரண்டு கோயில்கள் இருவேறு சமூகத்தால் கட்டப்பட்டிருப்பதையும் பார்த்தேன். அதே போன்றதொரு நிலை மன்னார் மறைமாவட்டத்திலும் இருப்பதாக உணர்கிறேன். இந்நிகழ்வை நான் தூத்துக்குடி மறைமாவட்டம், மணப்பாடு என்ற பங்கோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன். எனதருமை தந்தை கலாநிதி தே. ஜாண் அவர்கள் தென்தமிழகத்தில் கிறிஸ்தவம் என்ற தனது ஆராய்ச்சி நூலில் விரிவாக இதை ஆராய்ந்துள்ளார். இதில் இன்னும் வேதனையான விடயம் என்னவெனில் ஒரு சமூகத்தைச் சார்ந்த மக்கள் தங்களிடையே பட்டம் என்ற ஒரு பிரிவினை ஏற்படுத்தி அதிலும் ஏற்றத்தாழ்வு பார்க்கின்றனர். குறிப்பாக தமிழ்நாட்டிலும், இங்கும் காணப்படுகின்ற பரதவர் சாதியில் மட்டும் 63 உட்சாதி பிரிவுகள் உள்ளதாக அறிகிறோம். (கலாநிதி தே. ஜாண், தென்தமிழகத்தில் கிறிஸ்தவம், பக். 275) முள்ளிக்குளம் கிராமம் முழுவதும் ஒரே சாதி மக்கள் என்றாலும் அவர்களிடையே பட்டம் என்ற எட்டு பிரிவினையுண்டு. ஆகவேதான் காலம் காலமாக அச்சிறு கிராம மக்களிடையே உட்பகை இருந்து வந்துள்ளது. இடம்பெயர்ந்து 13 ஆண்டுகள் பல இடங்களிலும் வாழ்ந்து இன்று திரும்பி வந்துள்ள அவர்களிடையே இப்பிரிவினை, உட்பகை மாறாமல் இருப்பது மிகவும் வேதனைக்குரியதாக உள்ளது.

ஒரு நாள் நான் இங்கு ஆற்றிய ஞாயிறு திருப்பலியில் மறையுரையில் இதைப்பற்றி நான் அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்ட கருத்து என்னவெனில், முள்ளிக்குளத்தில் ஒரே இனம், ஒரே மொழி, ஒரே மதம், ஒரே சாதி அமைப்பில் வாழும் 140 குடும்பங்கள் மத்தியில் பிரிவினையும், பகையும் இருந்தால், இரண்டு மொழி, மூன்று இனங்கள், நான்கு மதங்கள், பல சாதி அமைப்பில் வாழும் கோடிக்கணக்கான இலங்கை மக்களிடையே பரஸ்பரம் நம்பிக்கை, ஒத்துழைப்பு, புரிந்துணர்வு, சமாதானம் ஏற்படுமா என்பது மிகப்பெரிய கேள்வி. ஒரு நாள் நிச்சயம் தமிழீழம் மலரும். அந்த தமிழீழத்திலும் தமிழர்கள் பிரிந்து தமக்குள்ளே பகைமையோடுதான் வாழ்வார்களா?

“இனி உங்களிடையே யூதர் என்றும், கிரேக்கர் என்றும், அடிமைகள் என்றும் உரிமைக் குடிமக்கள் என்றும் இல்லை” (கலா 3:28) என்று முழங்கப்பட்ட திருச்சபையில் பிறப்பால், சமூக அந்தஸ்து ஏற்படுத்தி, பிளவுகளையும் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் உருவாக்கி, கிறிஸ்தவராக சான்று வாழ்க்கை வாழ்வது எப்படி? மேற்சொல்லப்பட்ட கருத்துக்கள் யாருடைய மனத்தையும் புண்படுத்த அல்ல, மாறாக போராடி நாம் பெறும் சுதந்திர வாழ்வில் தமிழர்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையோடும், சமாதானத்துடனும் வாழ வழிவகுக்கப்பட வேண்டும் என்பதே என் நல்ல எண்ணம். சாதியம் ஒழிய வேண்டும். மனித மாண்பும், சமத்துவமும் மலர வேண்டும்.



Has Catholicism failed?

An Italian court is tackling Jesus - and whether the Roman Catholic Church may be breaking the law by teaching that he existed 2,000 years ago. An ex-seminarian turned atheist has sued his batch mate – a priest in Italy. This was in news last week. Has Catholicism failed is a question often asked in the history and is still relevent today rejuvenate the failing spirits of the catholics.

The church built on a good structured hierarchy is alien in a world of democracy. The Church built by the great emperor Constantine is still in place with a mass wealth and power among the majority of people in the world. The democratic voices within the church were choked with age-old doctrines and policies which are often irrelevent to the common people.

It is taught that the leaders of the church are the works of the Holy Spirit. But in truth, is it not money power and caste politics which are the deciding factors for the election of the Church leaders. This is often a scandal for the non-christians who live among us. The back door entry into the powers of the Church can not be the works of the Holy Spirit. At least in Tamilnadu, the appointments within the church starting from the major superiors to the appointment of the non-teaching staff in our educational institutions are done along the caste factor and then we call it as the work of the Holy Spirit. I believe that that is the greatest sin – sin against the Holy Spirit.

Though the church officially recognised the caste system in India in 17th centuary - "When India's founding Constituent Assembly debated making concessions for Outcaste-Christians, Jerome D’Souza S.J., representing the Christians, rejected them, claiming there is no caste in Christianity. No caste in Christianity? "Not only has the Church failed to eradicate caste; it has accommodated itself to caste, charges Fr Antoniraj S.J. Caste-consciousness has been part of Catholicism as long as the Church has been in India." "When priest-sympathesiers tried to help [the Dalits], they were disciplined. Fear dominated. Priests were afraid of caste-parishoners and bishops; bishops were afraid of caste reprisals." (“Dalit Means Broken: Caste and Church in Southern India” By John Francis Izzo S.J. In America, [the journal], February 14, pp 11-14, 2005. )

The early Christian community grew in numbers because they had everything in common and that there was no one in need. “Now the whole group of those who believed were of one heart and soul, and no one claimed private ownership of any possessions, but everything they owned was held in common. With great power the apostles gave their testimony to the resurrection of the Lord Jesus, and great grace was upon them all. There was not a needy person among them, for as many as owned lands or houses sold them and brought the proceeds of what was sold. They laid it at the apostles' feet, and it was distributed to each as any had need”. (NRSV Acts 4:32-35)

Can the low growth rate of Christianity be attributted to the individual material possession of the few in the church? When the vast majority of the Christians in India are poor and the low caste, can the church as a collective institution be rich? Though they have eyes, yet the leaders of the Church fail to see a real life contradiction in this. Although the church as an institution has done a lot to allieviete material poverty in India through its dolloing out policies, social service commissions, yet the church grew rich than its members. Did all the money collected in the name of the poor reach the real poor of the society or to those who preach about divine poverty? There are few ‘Priests of God’ in India who are richer than the diocese in which they work.

Inhuman attitude of the American government against the victims of devastating storm Katerina, the beastly treatment against the Iraq prisoners of war, the failed war against terrorism in Iraq and Afganistan are all signs of diminishing faith in God by a government which was sworn in the name of God and by the people who were traditionaly faithful to God. Does God exist is the cry of the people in the third world developing countries in Africa, South Asia and south America and in the rest of the world where there is man made hunger, poverty, sickness? Will the Lord come to hear the cry of the people as He did with the Isrealites of the Old Testament, as announced by the prophets?

Will the Church of God come to the rescue of its fellowmen from the bondages of war, state atrocities, casteism, power mongers within the church and world wide man made poverty? Only then the Church can truly say that God exists and it can be true witness to God in truth and in spirit.

11 comments:

வசந்தன்(Vasanthan) said...

நல்லதொரு பதிவு.
அவர் சொன்னது போல் மன்னார்க் கத்தோலிக்க சமூகத்தில் ஒப்பீட்டளவில் கொந்தளிப்பு அதிகமாகவே இருக்கிறது. இதில் தனியே சாதி என்று மட்டும் இல்லாமல் ஊர்ப்பிரிவினை கூட செல்வாக்குச் செலுத்துகிறது. யாழ்ப்பாணத்தை அடியாகக் கொண்டவர்களுக்கும் மன்னாரின் நிரந்தர வாசிகளுக்குமிடையே ஒரு சச்சரவு வந்து ஒரு கோயிற்பணி நிறுத்தப்பட்டது (இன்றுவரை அது சரிவரவில்லையென்றே நினைக்கிறேன்). மேலும் 'அரிப்பு' உட்பட பல இடங்களின் சிக்கல் அடைக்கலராசா அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும்.

அடைக்கல ராசா 'பட்டம்' என்று எதைக்குறிப்பிடுகிறாரென்று தெரியவில்லை. ஒரு கோயிலுக்குரிய மக்களை பிறகும் குழுக்களாகப் பிரித்திருப்பார்கள். பொதுவாக 'நோவினை' என்று அழைக்கப்படும். முதலாம் நோவினை முதல் எட்டாம் நோவினை வரை பொதுவான பிரிப்புக்கள் இருக்கும். இதற்குள்ளும் போட்டி பொறாமை சண்டைகள் வரத்தான் செய்கிறது. எங்கள் ஊரில் ஒவ்வொரு திருநாளுக்கும் நோவினைக் காரர்களுக்குள் சண்டை வரும். ஆனாலும் வாக்குவாதங்களோடு நின்று விடும். 30 வருசத்துக்கு முதல் வெட்டுக் கொத்து வரைகூட சென்றுள்ளது. இவ்வளவுக்கும் இதில் சாதிப்பிரச்சினை துளியளவும் சம்பந்தப்படவில்லை. மின்சாரமே இல்லாத தொன்னூறுகளின் தொடக்கமான அந்தப் போர்க்காலப் பகுதியில் கோயில் திருவிழா ஒரு ஜெனறேட்டரை வைத்து நடத்தப்படும். தற்செயலாக ஒருநாள் அந்த ஜெனறேட்டர் நின்றுவிட்டது. பின் சில நிமிட இடைவெளியில் சரிசெய்து திருப்பலி நடத்தியாயிற்று. அதைக்கூட ' நாலாம் நோவினையண்டு கறண்ட் நிண்டிட்டுதெல்லோ?" என்று கேலிபேசி நாலாம் நோவினைக்காரரைச் சீண்டி, கோயில் வளவுக்குள்ளேயே சண்டை வந்தது. பின் விடுதலைப்புலிகள் தலையிட்டுப் பிரச்சினையைத் தீர்த்தனர் (அப்போது காவல்துறை இல்லை). கோயில் திருவிழாவின் இறுதிநாள் இரு சங்கிலித்தாம்கள் (ஒவ்வொரு நோவினைப்பிரிவினதும் தலைவர்கள்) இல்லாமலேயே திருவிழா சிறப்பாக நடைபெற்றது.

ஊர்களில் சாதிப்பெயர் இருக்கிறது. ஆனால் உடையார், முதலியார் என்பன என்காலத்தில் பேசப்படாத சாதிகளாகவே நினைக்கிறேன். ஆனால் அவை பரந்தளவில் பயன்பாட்டிலிருந்திருக்கின்றன. இடையில் என்ன நடந்தது என்றறிய ஆவல். சிலவேளை இப்போதும் அவை இருந்து நான்தான் அறியாமலிருக்கிறேனா என்று தெரியாது. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்ட "உடையார் கட்டு" என்னுமிடம் வன்னியில் நான் இருந்த இடங்களிலொன்று. அந்த இடத்துக்கும் உடையாருக்கும் என்ன சம்பந்தமென்று தெரியவில்லை. அங்கே இருக்கும் ஒரு குளத்தின் பெயர்தான் உடையார்கட்டுக்குளம். குளத்தின் பெயரே ஊர்ப்பெயரானதா? ஊர்ப்பெயர்தான் குளப்பெயரானதா என்று தெரியவில்லை. குளத்தின் பெயரே ஊருக்கு வைக்கப்பட்டதற்கு வன்னியில் வேறிடங்கள் சாட்சி. யாரோவொரு உடையார் கட்டுவித்த குளமாக அக்குளம் இருக்கக்கூடும்.

ஆனால் ஆட்களின் பெயர்களில் சாதிப்பெயரைக் காவுவது இப்போது இல்லையென்பது என் கணிப்பு. (குறிப்பிட்ட சிலர் மட்டும் ஐயர், சர்மா என்பதைச் சேர்த்துப் பெயர்வைப்பதைத் தவிர) இதை மறுத்து யாராவது காட்டுக்கள் தந்தால் அறிய ஆவல். பொதுவாக கிழக்கு மாகாண நடைமுறைகள் பற்றி அதிகம தெரியாது.
*****************************************
மேலும் இடம்பெயர்ந்தோர் முகாம்கள் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தார். மடு முகாம் பற்றி அவர் குறிப்பிட்டது உண்மை. ஆனால் அப்படிப்பட்ட முகாம்களில் ஒரே ஊர்க்காரரை கும்பலாக அருகருகாக இருக்க விடக்கூடாது. அப்படி இருக்கவிட்டால் பழையபடி பிரிவினை தொடங்கும். இது நான் நேரடியாக அனுபவப்பட்டது. இதுபற்றி ஒரு பதிவும் எழுதியிருக்கிறேன்.
*****************************************
நானறிந்தவரை, ஈழத்தில் ஒப்பீட்டளவில் ஏனைய மதங்களைவிட கத்தோலிக்கத்தில் சாதிப்பிரச்சினை அதிகம் வெளித்தெரிகிறதென்று நினைக்கிறேன். குறிப்பாகக் கரையோரக் கிராமங்களில் இது அதிகமாக வெளிப்படுகிறது. இந்த அவதானத்தையும் யாராவது காட்டுக்களோடு மறுத்தால் அறிய ஆவல்.
*****************************************
"தீபங்கள் எரிகின்றன" என்ற புத்தகம் நல்லதொரு ஆவணம். மக்களுக்காக, மக்களின் உரிமைக்காகப் போராடி சிங்கள அரசபடையாற் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ஒரு கத்தோலிக்க மதகுருவின் சரிதம் அது.
****************************************
இப்படியானவர்களின் பதிவுகள் வரவேற்கப்பட வேண்டிவை. மக்களுள் நின்று கொண்டிருப்பவர்கள் பதிவு செய்வது முக்கியம். நிண்ட பின்னூட்டத்துக்குப் பொறுத்தருள்க.

ஜோ / Joe said...

சிறில்,
எங்கள் ஊரில் ஒரே சாதி தான் என்பதால் கோவிலில் சாதி பாகுபாட்டை நான் பார்த்ததில்லை .உங்கள் ஊரில் இரு சாதியினர் உள்ளனர் என்ரு தெரியும் .ஊர் விடயங்கள் அல்ல ,கோவில் காரியங்களை பொறுத்தவரை சாதிப்பாகுபாடுகள் இருந்தனவா?

சிறில் அலெக்ஸ் said...

முட்டத்தில் கோவிலில் சாதிவைத்து சண்டை வந்ததாக இல்லை.

ஒரு விஷயம் மறக்கக்கூடாது கத்தோலிக்கம் சாதி என்கிற அமைப்பைஎதிர்த்து குரல் கொடுக்கவோ அல்லது அதை மாற்றியமைக்க எந்த முயற்சியுமோ எடுக்கவில்லை என்பது என்னுடைய முதன்மை கருத்து.

ஜோ / Joe said...

சிறில்,
உங்கள் கருத்திலிருந்து மாறுபடுகிறேன் .இந்திய கிறிஸ்தவத்தில் நடைமுறையில் சாதிப் பாகுபாடு இருந்தாலும் ,கத்தோலிக்க மதம் அதிகாரபூர்வமாக சாதி அமைப்பை அங்கீகரிக்கவில்லை .இது பற்றி பின்னர் விவாதிக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.

சிறில் அலெக்ஸ் said...

ஜோ,
உண்மையில் நீங்கள் சொல்வதுபோல Nothing official about itதான்.

-/பெயரிலி. said...

முதலியார் என்பது வி.க. கல்யாணசுந்தரமுதலியார் வகை வேளாளர் சாதிப்பிரிவினைச் சுட்டுவதாக, நான் அறிய இலங்கையிலே இருக்கவில்லை. ஆனால், ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின்போது, கேற் முதலியார் என்றொரு தொழில்முறை இருந்தது. இதிலே தமிழர், சிங்களவர், முஸ்லீங்கள் உட்பட அனைத்து இனத்தினரும் இருந்தார்கள். Gate Mudaliar KC Barr-Kumarakulasinghe, Gate Mudaliar MS Kariapper, தமிழிலே இலங்கைச்சரித்திரம் நூலினை எழுதிய Mudaliar Rasanayagam ஆகியோர் இவ்வகையினர்.

உடையார் (உள்ளவர்கள்) என்ற பதம் பொதுவாக மட்டக்கிளப்பு, அம்பாறை பக்கத்திலேயே ஊருக்குள்ளே காணிபூமி இருக்கின்றவர்களுக்கு இருப்பதாக நண்பர்களூடாக அறிந்திருக்கிறேன். இது சாதி சார்ந்ததாவெனத் தெரியாது. மட்டக்கிளப்பிலே வேளாளர் என்ற பிரிவு துருத்தித் தெரிவதில்லை. வன்னியிலே உடையார்கட்டு என்பதன் மூலம் எதுவெனத் தெரியவில்லை.

-/பெயரிலி. said...

குமரி அனந்தன் மனைவியின் பெற்றார்கள் சாதி அழுத்தத்தினாலே கிறீஸ்வதத்திலிருந்து இந்துக்களானவர்களென எங்கோ வாசித்திருந்தேன். பேரா. ஆ. சிவசுப்பிரமணியனின் 'கிரீஸ்தவமும் சாதியும்' விரிவான நூல்.

tbr.joseph said...

அன்புள்ள சிறில்,

நானும் என்னுடைய தஞ்சையைப் பற்றிய பதிவில் கத்தோலிக்கர்கள் மத்தியில் இருந்து வரும் சாதிப்பிரச்சினையைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

காலங்காலமாக, அதாவது நூறு, இருநூறு வருடங்களுக்கும் முன்பிருந்தே கிறிஸ்துவ மதத்தில் இருந்து வருபவர்கள் மத்தியில் இச்சாதிப்பிரச்சினையை நான் பார்த்ததில்லை. ஆனால் பத்து அல்லது இருபது வருடங்களுக்குள் கிறிஸ்துவ மதத்தை தழுவியவர்கள் மத்தியில்தான் இப்பிரச்சினை அதிகமாக காணப்படுகிறது..

தூத்துக்குடியில் கத்தோலிக்கர்கள் மத்தியில் இதை நான் பார்த்ததில்லை. சென்னையில் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனாலும் ஜோ கூறியிருப்பதைப் போல கத்தோலிக்க திருச்சபை சாதிப் பாகுபாட்டை அங்கீகரிக்கவில்லை என்பது மட்டுமல்ல அதை பலமாக எதிர்க்கவும் செய்திருக்கிறது. எனக்குத் தெரிந்து அதில் கடுகளவு தார்ப்பரியம் காட்டிய சில பாதிரிமார்களை பதவியிழக்கவும் செய்திருக்கிறது.

G.Ragavan said...

தூத்துக்குடியில் கிருஸ்த்துவர்களுக்கு இடையே சாதி வேறுபாடுகளை நான் பார்த்திருக்கிறேன். நான் அங்கு இருந்த சில பொழுதுகளில் மீனைக் கூட வெளியூரில் இருந்து வாங்கியர்களும் இருந்தார்கள்.

ஆனாலும் சாதி மதப் பாகுபாடுகள் ஒழிய வேண்டும். உயர்ந்தோர் தாழ்ந்தோர் என்ற பேதங்கள் ஒழிய வேண்டும் என்பதில் ஐயமில்லை.

வசந்தன்(Vasanthan) said...

பெயரிலி, முதலியார் பற்றிய விளக்கத்துக்கு நன்றி.
"கண்டா உடையார், காணாட்டி ______" எண்டு முகத்துக்கு முன்னால் ஒன்றும் முதுகுக்குப்பின்னால் இன்னொன்றையும் கூறும் செயலை வெளிப்படுத்துவினம் எங்கட ஆக்கள். என் கருத்துப்படியும் உடையாரென்பதை சாதிப்பிரிப்பாகப் பார்க்க முடியாது போலுள்ளது. உடையார்கட்டுக்கு சாதியோடு சம்பந்தப்பட்டு பெயர் வந்திருக்க நிச்சயமாக வாய்ப்பில்லை. மட்டக்களப்பின் போடியார் எவ்வகையோ?

மேலும் அடைக்கலராசா அவர்கள் குறிப்பிடும் பரதவர்கள் என்ற சொல்லும் நான் கேள்விப்படாதது.

நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்தைப் போல, ஈழத்தில் சைவத்தைக் காட்டிலும் கத்தோலிக்கத்தில் சாதிப்பிரச்சினை சற்றுத் தூக்கலாகத் தெரிகிறதென்றே நினைக்கிறேன். இவை நேரடியாக மதங்களோடு சம்பந்தப்படாத சமூகப்பிரச்சினையென்றே நினைக்கிறேன்.

அடைக்கல ராசா said...

திரு ஜோசப் அவர்களும், திரு வசந்தன் அவர்களும் கேட்டுள்ள சில செய்திகளுக்கு நான் தரும் ஒரே பதில். காலம் சென்ற எனது தகப்பனார் முனைவர் தே. ஜான் அவர்களின் ஆய்வேடாகிய "தென் தமிழகத்தில் கத்தோலிக்கம்" என்ற நூலில் கிறித்தவ சமயத்தில் சாதியின் தோற்றம் மிக அருமையாகச் சுட்டப்பட்டுள்ளது. பரதவர்கள் யார் என்பதும் வரலாற்று பூர்வமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

சிறில் அலெக்ஸ்